همان بانک، همان ضریب، چهار برابر هزینه؛ اهمیت انتخاب عقد
طرح نسیم بانک سرمایه مثال آموزنده‌ای است: دو گزینه با ضریب امتیاز یکسان اما نرخ ۴٪ در برابر ۱۶٪. یعنی چهار برابر تفاوت هزینه، بدون هیچ تفاوتی در مبلغ وام.
چرا این اتفاق می‌افتد؟
چون ضریب امتیاز و نرخ دو چیز متفاوت را قیمت‌گذاری می‌کنند:
- ضریب امتیاز نسبت سپرده به وام را تعیین می‌کند — سیاست جذب منابع بانک
- نرخ به نوع عقد برمی‌گردد — قرض‌الحسنه کارمزد می‌گیرد، مرابحه سود
وقتی بانک هر دو عقد را با یک ضریب ارائه می‌دهد، انتخاب عقد صرفاً روی هزینه اثر می‌گذارد.
پس چرا کسی مرابحه را انتخاب می‌کند؟
معمولاً نه از روی انتخاب، بلکه چون قرض‌الحسنه در دسترس نیست. منابع قرض‌الحسنه‌ی بانک‌ها محدود است و ممکن است سهمیه‌بندی، صف انتظار یا محدودیت مصرف داشته باشد.
سؤالی که باید بپرسید
هنگام ثبت درخواست، این را صریح بپرسید:
- «این وام تحت چه عقدی است؟»
- «آیا گزینه‌ی قرض‌الحسنه هم موجود است؟»
- «اگر الان موجود نیست، چه زمانی می‌شود؟»
بسیاری از متقاضیان بدون پرسیدن، عقد گران‌تر را می‌پذیرند در حالی که گزینه‌ی ارزان‌تر هم در دسترس بوده است.
یک مثال عددی
وام ۲۰۰ میلیون تومانی، ۴۸ ماهه، روی مانده‌ی نزولی ماهیانه:
| عقد | نرخ | هزینه‌ی کل تقریبی |
|---|---|---|
| قرض‌الحسنه | ۴٪ | در حد چند میلیون تومان |
| مرابحه | ۱۶٪ | چند برابر آن |
برای عدد دقیق روی مبلغ و مدت خودتان، ماشین‌حساب وام رهیار من هر دو حالت را با روش محاسبه‌ی واقعی بانک حساب می‌کند.
قاعده‌ی کلی
پیش از امضای هر قراردادی، سه چیز را روی کاغذ داشته باشید: نام عقد، نرخ، و روش محاسبه. این سه با هم هزینه‌ی واقعی شما را می‌سازند — و هر کدام بدون دو تای دیگر گمراه‌کننده است.
نظرات کاربران
هنوز نظری ثبت نشده — اولین نفر باشید.