ارزش‌گذاری امتیاز وام

امتیاز وام قیمت رسمی ندارد؛ ارزشش از دو طرف تعیین می‌شود: هزینه‌ای که فروشنده برای خواباندن پولش داده، و منفعتی که وامِ ارزان برای خریدار دارد. اینجا هر دو سر را با بازده گزینه‌های جایگزین می‌سنجیم تا ببینید عدد منصفانه کجاست.

مقایسه‌ی چند بانک با هم و در برابر قیمت واقعی بازار

امتیاز شما از کجا می‌آید؟

با انتخاب طرح، ضریب امتیاز، نرخ کارمزد، مبنای امتیاز و درصد بلوکه از شرایط ثبت‌شده‌ی همان بانک پر می‌شود — و همه‌شان در کارت پایین قابل تغییرند.

۳۳٪ نرخ وام نیست

نرخ معیارِ فعال (صندوق درآمد ثابت، ۳۳٪ سالانه) نرخِ تسهیلاتِ بانک نیست و هیچ‌کس چنین سودی روی این وام نمی‌پردازد. این عدد فقط یک فرض است برای سنجیدنِ هزینه‌ی فرصت — یعنی هزینه‌ی خوابِ پولِ کسی که امتیاز را می‌سازد. اگر همان پول در سپرده یا صندوق می‌رفت، این‌قدر بازده داشت؛ پس نفروختنش هم همین‌قدر خرج دارد.

کارمزدِ واقعیِ وام جدا و در جای خودش حساب شده است: ستونِ «کارمزد» همان نرخی است که بانک ثبت کرده و در سقفِ خرید و سود واقعی لحاظ می‌شود.

دو فرمولی که همه‌چیز روی آن بناست

۱. ایجاد تسهیلات: مبلغ وام = (مبلغ سپرده × مدت سپرده × ضریب) ÷ مدت وام

۲. هزینه‌ی خواب پول فروشنده: هزینه = مبلغ سپرده × نرخ معیار × روزهای خواب ÷ ۳۶۵

پس ضریبِ بالاتر دو کار می‌کند: سرمایه‌ی کمتری را برای مدتِ کوتاه‌تری درگیر می‌کند. امتیازی با ضریب ۳، همان مبلغ وام را در دو سومِ زمانِ ضریب ۲ می‌سازد و هزینه‌ی ساختش هم به همان نسبت کمتر است.

برای مقایسه‌ی هزینه‌ی خواب سرمایه‌ی فروشنده، در این محاسبه نرخِ فرضی ۳۳٪ سالانه در نظر گرفته شده است. با عوض‌کردنِ نرخ معیار می‌توانید ببینید نتیجه چقدر به همین فرض وابسته است.

قیمت منصفانه‌ی هر واحد امتیاز

۶۳,۳۳۰تومان

بر مبنای صندوق درآمد ثابت با بازده ۳۳٪ سالانه

بر مبنای کدام بازده حساب شود؟ هرچه بازدهِ گزینه‌ی جایگزین بالاتر باشد، خواباندنِ پول گران‌تر تمام می‌شود و امتیاز هم گران‌تر می‌ارزد.

کف ۴۲,۲۲۷منصفانه ۶۳,۳۳۰سقف ۸۴,۴۳۲
کف فروش

۴۲,۲۲۷ تومان

زیر این عدد بفروشید، از بازده معیار عقب می‌مانید.

عدد منصفانه

۶۳,۳۳۰ تومان

وسط بازه — نقطه‌ای که منفعت بین دو طرف تقسیم می‌شود.

سقف خرید

۸۴,۴۳۲ تومان

بالای این عدد بخرید، کارمزد و هزینه‌ی امتیاز از منفعت وام بیشتر می‌شود.

واحد امتیاز = وامِ ۱ میلیون تومان به مدت ۱۲ ماههر ۱ میلیون سپرده → ۱.۷۵ واحدوامِ ۱ میلیونیِ ۶ ماهه → ۰.۵۰ واحد

قیمت واقعی بازار را بسنجید

قیمتی که به شما پیشنهاد شده را وارد کنید تا ببینید نسبت به عدد منصفانه کجا ایستاده است.

این معامله برای هر دو طرف چقدر آب می‌خورد؟

مبلغِ وام را بنویسید تا ببینید خریدار چقدر بابتِ امتیاز و کارمزد می‌دهد و آخرش چقدر نقد به دستش می‌رسد، و در همان معامله فروشنده چقدر خرج کرده و چقدر گیرش می‌آید. هر دو ستون با شرایطِ بانک دی · طرح ماهان و نرخ معیارِ صندوق درآمد ثابت حساب می‌شوند.

با بازپرداختِ ۶ ماهه، این وام ۵۰ واحد امتیاز می‌خواهد.

فقط ستونِ فروشنده را عوض می‌کند: سپرده‌ی بیشتر یعنی مدتِ خوابِ کوتاه‌تر، ولی هزینه‌ی کل تقریباً ثابت می‌ماند.

قیمتِ مبنای محاسبه

قیمتِ محاسباتی است، نه قیمتِ واقعیِ معامله. برای دیدنِ عددِ واقعی، قیمت را در کارت «سنجش قیمت بازار» وارد کنید.

خریدارِ امتیاز — وام‌گیرنده

امتیاز را می‌خرد تا وامِ ۶ ماهه از بانک دی · طرح ماهان بگیرد.

روزِ اول — چه چیزی جابه‌جا می‌شود

مبلغ وام۱۰۰,۰۰۰,۰۰۰تومان
خریدِ امتیاز−۳,۱۶۶,۴۸۱تومان

۵۰ واحد × ۶۳,۳۳۰ تومان

نقدی که به دست شما می‌رسد۹۶,۸۳۳,۵۱۹تومان

در طول ۶ ماه بازپرداخت

کارمزد بانکی (۸٪ سالانه)۴,۰۰۰,۰۰۰تومان
قسط ماهانه۱۷,۳۳۳,۳۳۳تومان
مجموع بازپرداخت۱۰۴,۰۰۰,۰۰۰تومان

جمع‌بندی

کلِ هزینه‌ی این وام۷,۱۶۶,۴۸۱تومان

۷.۲٪ مبلغ وام — امتیاز + کارمزدها

نرخ مؤثر سالانه۲۸.۷٪

کلِ هزینه نسبت به میانگینِ مانده‌ی بدهی — قابل مقایسه با نرخ هر وام دیگر

منفعت خالص نسبت به نرخ معیار+۱,۰۵۵,۱۱۹تومان

حتی پس از پرداختِ امتیاز و همه‌ی کارمزدها، این وام هنوز به نفعِ شماست.

فروشنده‌ی امتیاز — امتیازساز

پول را در بانک دی · طرح ماهان می‌خواباند تا همین امتیاز ساخته شود.

چقدر پول، چند روز

مبلغی که می‌خواباند۱۰۰,۰۰۰,۰۰۰تومان
مدت خواب پول۲۶ روز

۰.۹ ماه — برای ساختِ امتیازِ وامِ ۱۰۰ میلیونی

امتیازی که ساخته می‌شود۵۰ واحد

این مدت از حداقلِ سپرده‌گذاریِ ثبت‌شده‌ی طرح (۳ ماه) کوتاه‌تر است؛ عدد از نظر ریاضی درست است ولی بانک چنین امتیازی صادر نمی‌کند. مبلغِ سپرده را کمتر کنید.

هزینه‌ی خوابِ پول

هزینه‌ی فرصت با صندوق درآمد ثابت−۲,۳۵۷,۱۴۳تومان

سپرده × ۳۳٪ × روز ÷ ۳۶۵ — فرمولِ رایجِ بازار (مرکب: ۲,۰۵۷,۸۸۱)

هزینه‌ی ساختِ هر واحد۴۷,۱۴۳تومان

مرکب: ۴۱,۱۵۸ تومان — همان روشی که «کف فروش» با آن حساب می‌شود، ولی برای ۰.۹ ماهِ واقعیِ این سناریو نه مدتِ ثبت‌شده‌ی طرح

هر میلیون وام در هر ماه۳,۹۲۹تومان

تنها شاخصی که مقایسه‌ی دو بانک با دو مدتِ متفاوت را معتبر می‌کند

جمع‌بندی

درآمد فروشِ امتیاز+۳,۱۶۶,۴۸۱تومان
حاشیه‌ی فروشنده+۸۰۹,۳۳۹تومان

یعنی ۳۴.۳٪ بالاتر از هزینه‌ی خوابِ پول — ساختِ امتیاز در این قیمت می‌صرفد.

هر دو ستون یک معامله را توصیف می‌کنند: ۳,۱۶۶,۴۸۱ تومانی که خریدار بابتِ امتیاز می‌دهد، دقیقاً همان مبلغی است که به فروشنده می‌رسد. تفاوتِ دو ستون در این است که خریدار آن را در کنارِ کارمزدِ بانک می‌بیند و فروشنده در کنارِ هزینه‌ی خوابِ پولش — و همین است که یک قیمت می‌تواند برای یکی خوب و برای دیگری بد باشد.

قیمت منصفانه‌ی امتیاز در بانک‌های مختلف

همه با نرخ معیار صندوق درآمد ثابت (۳۳٪ سالانه) و شرایط ثبت‌شده‌ی هر بانک. روی هر ردیف بزنید تا در ماشین‌حساب بالا باز شود.

بانک و طرحکارمزد
بانک ملی ایرانطرح مهربانی — نرخ 0٪۱.۵۰۳۸۴,۷۹۳۳۲۳,۰۷۵۲۶۱,۳۵۶۰٪
بانک ملی ایرانطرح مهربانی — نرخ 2٪۲۲۸۸,۵۹۵۲۶۲,۴۶۹۲۳۶,۳۴۴۲٪
بانک مهر ایرانطرح نیلوفر۲۲۸۸,۵۹۵۲۴۵,۱۵۸۲۰۱,۷۲۲۴٪
بانک سیناطرح مهرگان — نرخ ۰٪۱۲۹۵,۵۹۱۲۱۷,۹۱۸۱۴۰,۲۴۶۰٪
بانک ایران زمینطرح فراز۱۲۹۲,۰۶۵۲۰۶,۸۴۱۱۲۱,۶۱۸۴٪
بانک ملی ایرانطرح مهربانی — نرخ 4٪۳۱۹۲,۳۹۶۲۰۱,۸۶۳۲۱۱,۳۳۰۴٪
بانک کشاورزیوام بر پایه سپرده — حساب ۰.۵٪ — بدون کارمزد۱.۳۲۲۱۸,۶۳۲۱۷۹,۴۳۹۱۴۰,۲۴۶۰٪
بانک کشاورزیوام بر پایه سپرده — حساب قرض‌الحسنه (۰٪) — بدون کارمزد۱.۳۲۲۱۸,۶۳۲۱۷۹,۴۳۹۱۴۰,۲۴۶۰٪

اعداد به تومان و به ازای هر واحد امتیازِ همان بانک‌اند؛ مبنای امتیاز بانک‌ها یکسان نیست، پس برای مقایسه‌ی دقیق‌تر هر ردیف را در ماشین‌حساب باز کنید. شرایط کامل هر بانک در صفحه‌ی بانک‌ها آمده است.

ارزان‌تر بودنِ قیمت، به‌معنای به‌صرفه‌تر بودنِ وام نیست

یک قیمت، دو پرسشِ متفاوت را جواب نمی‌دهد. «چقدر خرجِ ساختش شد» و «چقدر برایم می‌ارزد» دو عددِ جدا هستند و ممکن است به دو بانکِ مختلف رأی بدهند.

۱. هزینه‌ی ساخت امتیاز — سمتِ فروشنده

پولِ فروشنده در حسابِ امتیازساز می‌خوابد. اصلِ پول برمی‌گردد، پس هزینه‌اش کلِ مبلغ نیست؛ فقط بازدهی‌ای است که اگر جای دیگری می‌رفت به دست می‌آورد:

سپرده × نرخ معیار × روزهای خواب ÷ ۳۶۵

این عدد فقط به ضریب، مدتِ خوابِ پول و نرخِ معیار بستگی دارد. ضریبِ بالاتر یعنی سرمایه‌ی کمتر برای مدتِ کوتاه‌تر — پس امتیازِ ضریب ۳ برای فروشنده ارزان‌تر تولید می‌شود تا ضریب ۲.

۲. ارزش اقتصادی امتیاز — سمتِ خریدار

خریدار امتیاز نمی‌خرد، وامِ ارزان می‌خرد. پس عددِ او از چهار چیز ساخته می‌شود:

  • • قیمتی که بابت امتیاز می‌دهد
  • • کارمزدِ بانکی و کارمزدِ خدمات
  • • هزینه‌ی زمانیِ مبلغِ مسدودی
  • • مدتِ بازپرداخت — که تعیین می‌کند چند واحد امتیاز لازم است

همین مدتِ بازپرداخت است که جا می‌افتد و مقایسه را خراب می‌کند.

تلهٔ مدت بازپرداخت

فرض کنید امتیازِ دو بانک با قیمتِ تقریباً برابر معامله می‌شوند، ولی یکی وامِ ۲۴ ماهه می‌دهد و دیگری ۳۶ ماهه. در نگاهِ اول «هم‌قیمت»اند؛ در واقع دومی ۵۰ درصد بیشتر «وام‑ماه» تحویل می‌دهد. درستِ مقایسه این است:

هزینه‌ی هر میلیون تومان وام در هر ماه = هزینه‌ی امتیاز ÷ مبلغ وام (به میلیون) ÷ مدت بازپرداخت

این شاخص از مدت و از مبلغِ وام مستقل است، پس تنها عددی است که دو بانک با دو مدتِ متفاوت را قابلِ مقایسه می‌کند. در صفحه‌ی مقایسه همین شاخص در ستونی جدا آمده است، کنارِ همان عددی که بازار اعلام می‌کند.

و برعکسش هم ممکن است: بانکی که امتیازش گران‌تر به نظر می‌رسد ممکن است کارمزدِ کمتر، مسدودیِ کمتر یا بازپرداختِ بلندتری داشته باشد و در مجموع وامِ ارزان‌تری بسازد. برای همین «سود واقعی» و «نرخ مؤثر» را هم گزارش می‌کنیم و نه فقط قیمتِ امتیاز را.

این اعداد چطور حساب می‌شوند؟

همه‌ی محاسبات روی «واحد امتیاز» انجام می‌شود تا قیمت‌ها بین بانک‌ها و مدت‌های مختلف قابل مقایسه بمانند.

واحد امتیاز چیست؟

یک واحد امتیاز یعنی حقِ گرفتنِ وامِ ۱ میلیون تومان به مدتِ «مبنای امتیاز» (معمولاً ۱۰ یا ۱۲ ماه). چون آنچه واقعاً منتقل می‌شود حاصل‌ضربِ «تومان × ماه» است، امتیازِ ۲۰۰ واحدیِ ۱۸ ماهه دقیقاً معادلِ ۳۰۰ واحدِ ۱۲ ماهه است. به همین دلیل بدون تعیینِ مبنا، هیچ قیمتی برای امتیاز معنا ندارد.

کف فروش — هزینه‌ی ساخت امتیاز

فروشنده پول را در حساب امتیازساز می‌خواباند. اصلِ پول در پایان برمی‌گردد، پس هزینه‌ی واقعی‌اش کلِ مبلغ نیست؛ فقط بازدهی‌ای است که اگر همان پول در گزینه‌ی جایگزین (سپرده بانکی، صندوق درآمد ثابت، صندوق طلا) می‌رفت به دست می‌آورد.

آن بازدهیِ ازدست‌رفته تقسیم بر تعداد واحدی که ساخته می‌شود، کفِ قیمت است. جالب اینکه مبلغِ سپرده در این تقسیم حذف می‌شود — کف فقط به ضریبِ بانک، مدتِ سپرده‌گذاری و نرخِ معیار وابسته است، نه به اینکه چقدر پول گذاشته‌اید.

سقف خرید — تا کجا وام هنوز به‌صرفه است

خریدار امروز وام می‌گیرد و اقساط را در ماه‌های آینده می‌دهد. با نرخِ معیار، ارزشِ امروزیِ آن اقساط از مبلغِ اسمی‌شان کمتر است و همین تفاوت، منفعتِ خالصِ وام است. هرچه برای امتیاز پرداخت شود از همین منفعت کم می‌شود، پس نقطه‌ی سربه‌سر همان منفعت تقسیم بر تعداد واحدِ لازم است.

کارمزدِ وام مستقیم در همین محاسبه وارد می‌شود. تفاوتش هم چشمگیر است: روی وامِ ۳۶ ماهه با نرخ معیار ۳۳٪، کارمزدِ صفر سقفی حدود ۱۱۲ هزار تومان می‌سازد، کارمزدِ ۱۸٪ آن را به حدود ۵۰ هزار می‌رساند و کارمزدِ ۳۴٪ عملاً صفرش می‌کند — یعنی وامی که حتی با امتیازِ رایگان هم نمی‌ارزد. مبلغِ بلوکه و کارمزدِ خدمات هم به همین شکل سقف را پایین می‌آورند.

وقتی بازه وارونه می‌شود

گاهی سقفِ خرید زیرِ کفِ فروش می‌افتد. این خطای محاسبه نیست؛ یعنی با آن نرخِ معیار، ساختِ امتیاز گران‌تر از کلِ منفعتی است که وام برای خریدار دارد. در عمل چنین معامله‌ای فقط وقتی رخ می‌دهد که یک طرف نرخِ فرصتِ متفاوتی داشته باشد — مثلاً خریداری که اصلاً دسترسی دیگری به اعتبار ندارد و پول برایش خیلی گران‌تر از نرخِ معیار است.

برای همین «نرخ ضمنی» را هم نشان می‌دهیم: قیمتی که در بازار می‌بینید، خودش می‌گوید طرفینِ معامله پول را چند درصد ارزش‌گذاری می‌کنند.

محدودیت‌ها

این محاسبه فقط اقتصادِ زمانیِ پول را می‌سنجد. ریسکِ طرفِ مقابل، هزینه‌ی ضامن، سختیِ اداریِ انتقالِ امتیاز، و اینکه اصلاً وام به شما تعلق بگیرد یا نه، در اعداد بالا لحاظ نشده‌اند. نرخ‌های معیار را هم مدیر سامانه وارد می‌کند و باید با واقعیتِ روز به‌روز بماند.